Ontstaan van de Arbo Unie

Vanaf 1900 bestaat de arbodienst binnen het werkveld als een geregelde organisatie. voorheen toen er nog in slavenhandel werd gedaan waren er ook al mensen binnen het leger die controleerden of de slaven hun werk wel deden en probeerden de letselschade in de steengroeven te beperken. In Egypte werd dit als eerste in het leven geroepen om deze controles uit te voeren. Vanaf het begin van 1900 kwamen er fabrieksartsen binnen de fabrieken. Dit was toen noodzakelijk omdat er geen regels waren en slechte arbeidsomstandigheden. Stork in Twente en scheepswerf De Schelde in Zeeland hadden als eerste een fabrieksarts in dienst die alle werkzaamheden controleerden. Vlak hierna volgde andere bedrijven die ook een fabrieksarts in dienst hadden genomen. Deze medische afdelingen werden later omgevormd tot de bedrijfsgeneeskundige afdelingen binnen een bedrijf. Wat later uiteindelijk fuseerde tot de Arbo Unie. Deze Arbo Unie wordt nu gezien als de arbodienst. Deze dienst controleert binnen alle bedrijven of zij zich wel aan de regels houden en of het personeel niet te vaak absent is. Tijdens een reorganisatie als die noodzakelijk is, kan er een outplacement plaatsvinden. Er wordt dan door middel van begeleiding en adviezen geholpen om een nieuwe werkplek te vinden voor de werknemers. Stel er heeft een bedrijfsongeval plaatsgevonden, dan wordt er door de inspectie en arbodienst gekeken naar de mogelijke oorzaak en hoe dit probleem opgelost kan worden. Mocht een werknemer voor langere tijd absent zijn dan zal een arbodienst kijken wat de oorzaak hiervan is en of dit wel aangemeld is bij het bedrijf. De arbeidsomstandigheden moeten voor de werknemers optimaal zijn en de arbodienst gaat na of dit ook daadwerkelijk het geval is. Een bedrijf of organisatie kan een boete krijgen als blijkt dat zij zich niet aan de wet houden en niet goed voor de werknemers zorgen. De werknemers zorgen voor de inkomsten, dus moeten ze goed verzorgd worden.